Περίοδος 1821

Αγωνιστές Σταμνιώτες που έπεσαν στις μάχες που έγιναν για την απελευθέρωση της Πατρίδας.

Αναδημοσίευση από το Βιβλίο του Γ. Μ. Τσατσάνη, «Αιτωλ/νες – Ευρυτάνες – Αγραφιώτες κι Ασπροποταμίτες νεκροί – αιχμάλωτοι του ’21 (έκδοση 1984), τον οποίο και ευχαριστούμε.
greek revolution

ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ…, αγνώστου μικρού ονόματος, από τα Σταμνά του Μεσολογγίου, σκοτώθηκε στη μάχη του Αγρινίου τον Ιούνιο του 1821.

ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ…, αγνώστου μικρού ονόματος, αδελφός του προηγούμενου, που κι αυτός σκοτώθηκε στο μάχη του Αγρινίου το 1821.

ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ…, αδελφός των προηγουμένων, σκοτώθηκε στη μάχη του Ζαπάντι, αμέσως μετά τη μάχη του Αγρινίου, στις 18 Ιουνίου 1821. Και για τους τρεις, γίνεται λόγος στον φάκελλο του τέταρτου αδελφού, του Αργύρη Βούλγαρη ο οποίος επέζησε του μεγάλου αγώνα.

ΓΕΡΟΚΙΤΣΟΥ ΒΑΣΙΛΗΣ, από τα Σταμνά Μεσολογγίου. Πολέμησε το ’21. Στη διάρκεια της τελευταίας πολιορκίας του Μεσολογγίου, ακολούθησε τον Γ. Κανναβό, μέλος της Τριμελούς Διευθυντής Επιτροπής, στην έξοδο από το Μεσολόγγι, προκειμένου να μεταβεί στο Ναύπλιο. Κατά την επιστροφή του από το Ναύπλιο, ο Γεροκίτσος πιάστηκε από τον εχθρό, στην προσπάθεια του να ξαναμπεί στο Μεσολόγγι. Μεταφέρθηκε στη Μεθώνη απ’ όπου, ύστερα από σκλαβιά εννέα μηνών, απελευθερώθηκε με ένα αυστριακό πλοίο. Όταν ο Γεροκίτσος αναχωρούσε με τον Κανναβό από το Μεσολόγγι, άφησε πίσω την οικογένεια του, έναν γιο και μία κόρη. Η κόρη του ΕΛΕΝΗ είχε την ηλικία των 9 ετών. Με την από 8 Απριλ. 1829 επιστολή του από την Πάτρα προς τον κυβερνήτη Καποδίστρια, ζητά να μεριμνήσει για την κόρη του Ελένη την οποία κρατεί ο Αλβανός Οσμάν Καφετζής από το Τεπελένι και ο οποίος ζητάει λύτρα για την απελευθέρωση της. Όσο για τον γιό του δεν έχει καμ-μία είδηση πού βρίσκεται. Ο κυβερνήτης ειδοποίησε τον Γεροκίτσο δια μέσου του προσωρινού Διοικητή Πατρών, ότι θα φροντίσει το κατά δύνα-μιν. (Κ. Σ. Κώνστας).

ΚΑΣΑΡΑΣ ΚΩΣΤΑΣ, έπεσε μαχόμενος στη διάρκεια της τελευταίες πολιορκίας του Μεσολογγίου. Κατά την έξοδο αιχμαλωτίστηκε η πεθερά του ΣΤΑΜΟΥΛΑ από τα Σταμνά του Ζυγού, η σύζυγος του ΕΛΕΝΗ, το παιδί τους ΚΩΣΤΑΣ και η αδελφή της Ελένης, ΜΑΡΙΑ και η ανηψιά της ΚΩΣΤΑΝΤΩ. Μεταφέρθηκαν στο Τεπελένι, απ’ όπου ειδοποίησαν ότι μπορούν να ελευθερωθούνε με εξαγορά. Η αντικυβερνητική επιτροπή έγραψε σχετικά στην Κέρκυρα, στον Βιάρο Καποδίστρια να καταβάλλει τις σχετικές φροντίδες. (Κ. Σ. Κώνστας).

ΚΟΚΟΡΕΜΠΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, αδελφός του Θανάση. Από το 1821 ώς το 1829, πολέμησε με ιδιαίτερο ζήλο και αυτοθυσία κατά τον αγώνα απελευθερώσεως της πατρίδας από τους αγαρηνούς, αποτελούσε μέλος της φρουράς του Μεσολογγίου ως κανονοστασιάρχης υπό τις οδηγίες του Θανάσης Ραζηκώτσικα, και πληγώθηκε βαρεία και την τελευταία πολιορκία δια βολής τηλεβόλου στο δεξί χέρι του το οποίο και απώλεσε. Χάρις στο τραύμα του αυτό, πέθανε το 1832. Από την επιτροπή εκ-δουλεύσεων και θυσιών κατατάχτηκε στη δεύτερη τάξη των υπαξιωματικών.

ΚΟΚΟΡΕΜΠΑΣ ή ΚΟΥΚΟΥΡΕΜΠΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, από το Μεσολόγγι. Κατά τον αγώνα του ’21 παραυρέθηκε σε διάφορες μάχες και στις τρεις πολιοκρίες του Μεσολογγίου, όμως κατά την τελευταία πολιορκία από τους Κιουταχή και Ιμπραήμ, έπεσε μαχόμενος.

ΚΟΚΟΡΕΜΠΑ ΜΑΡΙΑ, σύζυγος του Γιώργου. Κατά την έξοδο, πιάστηκε αιχμάλωτη, κι αφού κατά την αιχμαλωσία της υπέστη όλα τα δεινά, επέστρεψε στην πατρίδα της για να χάσει αμέσως τον άνδρα της ΓΙΩΡΓΟ, από το τραύμα του, που δέχτηκε κατά τη διάρκεια της τελευταίας πολιορκίας του Μεσολογγίου.

ΚΟΚΟΡΕΜΠΑΣ ΜΑΝΩΛΗΣ, αδελφός του Γιώργου. Γεννήθηκε το 1783. Υπό τις οδηγίες του Θανάση Ραζηκώτσικα και Μήτσου Δεληγιώργη, έλαβε μέρος σε διάφορες μάχες του ’21, κατά τις οποίες πολέμησε ψυχωμένα, καθώς και στις τρεις πολιορκίες του Μεσολογγίου, έπεσε δε μαχόμενος κατά των εχθρών στην έξοδο. Άφησε τη χήρα σύζυγο του Ειρήνη και δύο θυγατέρες.